بسياري از دولت مردان ايران و اناني كه عهده دار مسئوليتي هستند و به نحوي با امور سياسي و اجتماعي مملكت در گير مي باشند دم از برابري حقوق زن و مرد در ايران مي زنند و مرتب مي گويند اسلام دين ازادي و تساوي است و در هيچ كشوري اين چنين كه ايران است حقوق انسان ها علي الخصوص زنان رعايت نمي شود !!!انان مرتب مي گويند و مي نويسند كه زن در قوانين شرعي و عرفي مقامي والا و ارزشمند دارد كه هزگزهيچ مردي به ان نخواهد رسيد وبا قرار دادن بهشت برزيرپاي مادران !!!دهان انان را بسته و قضايا را مختومه اعلام مي كنند.و هم چنان به غلط ادعا مي كنند كه دموكراسي در ايران بيش تر از بسياري از نقاط دنيا رعايت مي شود !!!!!!!!!!

و من هنوز با خودم درگيرم و سوالات بيشماري در ذهنم هست كه هيچ جوابي بر ان نمي يابم ......

1.طبق ايه قران اگر جهادي روي دهد و سرزميني فتح گردد،زنان ان سرزمين به عنوان غنيمت جنگي بر مردان پيروز ميدان حلال هستند ؟چرا ؟

2.كنيز خانه بر مرد خانه حلال است؛چرا ؟

3.سهم الارث پسر دو برابر سهم الارث دختر است؛چرا ؟

4.ديه زن نصف ديه مرد است؛چرا ؟

5.هنگام ازدواج بسياري از حقوق و بهتر است بگويم همه حقوق زندگي مشترك از ان مرد است؛چرا ؟

6.دختر براي ديدار از پدر و مادرش به اجازه همسرش محتاج است؛چرا ؟

7.حضانت كودك هنگام جدايي حق پدر است؛چرا ؟

8.بر طبق قوانين موجود يك مرد مي تواند شرعا بدون هيچ دليلي ،بدون اجازه همسر اول و بدون رعايت عدالت و ... مجددا ازدواج كند؛چرا ؟

9.زن و مردي سال هاي سال با هم زندگي كرده و دوشادوش هم زحمت كشيده اند  ولي هنگام طلاق زن فقط از اموال منقول سهم مي برد؛چرا ؟

10.نگاه جامعه به يك زن بيوه يا مطلقه عادلانه نيست؛چرا ؟

11.در سينما و تلويزيون ايران از زنان با فيزيك صورت بالا ،بدون داشتن قابليت هاي لازم براي ايفاي نقش اجرايي خود صرفا به دليل فروش بالا در گيشه، از زن استفاده ابزاري مي شود؛ چرا ؟

موارد بالا تنها بخش كوچكي از تضييع حقوق زنان است و بسياري موارد ديگري نيز هست كه بسي جاي تاسف و اندوه دارد ، به اعتقاد من اين مسائل و مشكلات با بالا بردن سطح اگاهي هاي زنان و همياري و همكاري مستقيم مردان و همه نهاد هاي اجتماعي  و... به اساني قابل حل است .

جاي خجا لت نيست در سرزميني كه دو هزار و پانصد سال پيش زنان را ارج مي نهادند و از ايشان تقدير مي كردند و زنان در همه عرصه هاي زندگي اعم از رزم و بزم جايگاه خاص و ويژه اي داشتند ،زماني كه عربان پا برهنه و اروپاييان قومي متوحش بوده اند و حتي تمدن هاي بزرگي چون بين النهرين هم به پاي تمدن ايران و ايرانيان نمي رسيدند حال بايد شاهد چنين رخداد هاي تلخي باشيم ؟

يكي از اسيب پذيرترين و ضعيف ترين اقشار جامعه امروز ما زنان سرپرست خانوار هستند گروهي كه به دلايل مختلف همسر و يا سرپرست خود را از دست داده و مجبورند به تنهاي بار سنگين زندگي خود و فرزندانشان را به دوش كشند .

فقدان بيمه همگاني در كشور به طوري كه همه احاد ملت از اين فرصت بهره مند باشند باعث شده اين زنان پس از مرگ و يا كنار رفتن مرد از زندگي با اسيب هاي اجتماعي،رواني و اقتصادي فراواني روبه رو شده و تحت فشار روز افزون زندگي قرار بگيرند.

در اين شرايط زنان سرپرست خانوار كه عمدتا فاقد هر گونه پناه و ياوري هستند با مشكلات طاقت فرسايي دست و پنجه نرم ميكنند. تبعيض اقتصادي،نبود شرايط تحصيلي و در نتيجه اشتغال در بخش هاي كار مزدي با دستمزدهاي بسيار ناچيز،ديدگاه هاي تعصب الود غير منصفانه و غرض الود جامعه نسبت به زنان بي شوهر،احساس حقارت،ترس،خجالت و درماندگي،بخشي از موضوعاتي است كه بر رنج و بي پناهي اين زنان مي افزايد و در نهايت بسياري از اين شرايط دست به دست هم ميدهند تا زمينه بروز مفاسد اجتماعي را فراهم نمايند

اين همه در حالي است كه بر اساس امارها بيشتر اين زنان زير خط فقر زندگي ميكنند و متاسفانه نسبت به دهه هاي گذشته بر تعداد انها افزوده شده است .

مشكلات اين گروه اگر چه بسيار است اما با تلاش و همياري همه ارگان هاي دولتي و غير دولتي به اساني قابل حل ميباشد .

با پيشنهاد لايحه حمايت از خانواده در تابستان 86 كه توسط دولت نهم به مجلس تقديم شد باز هم سرنوشت و حقوق زنان در پرتو سياست گذاري هاي مردانه رقم خواهد خورد .

در اين كارزار بي انتها زنان را هيچ گريزي نيست جز ان كه خود در تعيين،تدوين و تصويب اين چنين قوانيني حضوري چشم گيرو تعيين كننده داشته باشند و در كشاكش اين حق خواهي و عدالت طلبي يكديگر را ياري رسانند .

اگر امروز ارزوهاي بلندي در حوزه داخل و مهمتر از ان در عرصه بين المل از طرف حكومت مردان بيان مي شود ملزم ان است كه همه ما زنان بپا خيزيم و براي احقاق حقوق مسلم و طبيعي خويش دست در دست هم فرياد زنيم .

حذف قانون چند همسري،قائل شدن ازادي هاي اجتماعي بيشتر،تغييرات بنيادين در قانون اساسي،برابري سهم الارث،تغييرات قوانين در حوزه هاي مختلف مثل اجتماعي،كيفري و... كه بر عليه ازادي هاي مشروع براي زنان است و در نهايت برقراري عدالت و برابري جنسيتي حداقل انتظار جامعه زنان ايران از حكومت مرد سالار است .

پايداري خانواده ها در گرو احترام به حقوق تك تك اعضاي يك جانواده است و شايسته نيست با تصويب چنين قوانيني بنيان خانواده ها را متزلزل ساخت،اميد است دولت نهم تصويب چنين قانوني را بر پيشاني خود ثبت نكند كه هرگز از اذهان زنان اين مرزو بوم پاك نخواهد گشت .

مطلب امروز نه یک نوشته انتقادی بر علیه سیاست های امروز جامعه ایران برای زنان است و نه یک مطلب اجتماعی،بلکه یک نوشته روان شناسانه در باب زنان می باشد.نکات زیر اگر چه بسیار کوتاه است اما به زنان کمک می کند تا خود را بهتر بشناسند و به مردان می اموزد که با زنان اطراف خود اعم از مادر،همسر،خواهر،همکار،دوست و ... چگونه بهتر ارتباط بر قرار کنند .

نکته اول : زنان در هر کاری مستعد هستند،ان ها می خواهند به رشد استعداد خود کمک کنند و به این علت است که دوست دارند اوضاع همواره بهتر شود.

نکته دوم : زنان دوست ذارند مدام به صمیمیت و نزدیکی رابطه خود بیفزایند.

نکته سوم : زنان خوشحال می شوند به ازای تلاش برای برنامه ریزی اوقات فراغت از انان قدردانی شود.

نکته چهارم : در اکثر مواقع زنان قصد ندارند به شما امر و نهی کنند بلکه می خواهند شما را در خلاقیت خود سهیم کنند.

نکته پنجم : برخی رفتار های غیر قابل تحمل برای زنان به دلیل عدم احساس امنیت است.

نکته ششم : وقتی زنان را در جریان زندگی خود قرار دهید،انان احساس صمیمیت می کنند.

نکته هفتم : مهمترین اصل برای زنان عشق است.

نکته هشتم : زنان می خواهند مدام با مرد محبوبشان در ارتباط باشند.

نکته نهم : کلمات پلی هستند که دنیای درونی مرد را به قلب زن وصل می کند.

نکته دهم : گذر زمان برای خانم ها بسیار طولانی تر از ان برای اقایان است.

 

يادداشت اول :دكتر مصدق

در سال روز كودتاي 28 مرداد بد نيست يادي كنيم هر چند كوتاه ازبزرگ مرد ايران،دكتر محمد مصدق .

مردي كه بر خلاف وابستگي هاي طبقا تي و در طول سي سال زندگي سياسي اش همواره راهي جدا از اعيان و اشراف پيموده بود و هميشه تنها حا مي و پشتيبان ملت ايران مي بود .به طوريكه دكتر غلام حسين مصدق پسر وي در مقدمه كتابي از خاطرات پدرش نوشته است "در سفر به لاهه پدر بيقرار بود و ارام نمي گرفت و به من مي گفت اگر خداي نا كرده رو سياه به ايرهن بازگردم ،خودم را از بين مي برم "

مبارزات او با عوامل استعمار از جمله سيد ضيائ الدين طباطبايي ، مبارزه با امتياز نفت شمال ، مبارزه با شركت نفت انگليس و توطئه هاي دربار و سلطه اجانب و بسياري از خدمات ارزنده او كه همه از حس وطن پرستي و خدمت گذاري وي نشات مي گرفت ، موضوعاتي است كه هيچ گاه از اذهان مردم ايران پاك نخواهد شد .

روحش شاد و راهش پاينده .

 

يادداشت دوم :مكارم شيرازي

و ديگر سخنان بسيار تفكر بر انگيز اقاي مكارم است كه اخيرا بيان داشته .

در يكي از ايه هاي قران گفته شده چنانچه زني نا فرمان بود ، شوهرش بايد اول از راه صحبت با او وارد شود در مرحله بعد با جدا كردن بستر خود و مرحله اخر با تنبيه بدني !

با استناد به اين ايه كه البته خود جاي بحث دارد ، اقاي مكارم گفته است كه به علت اين كه زنان مازوخيسم دارند از تنبيه بدني لذت مي برند !!!

حرف ايشان ان قدر شگفت اور است كه انسان را به عهد عربان پا برهنه مي برد كه از زنده به گور كردن نوزادان دختر خوود افتخار مي كردند .

اقاي مكارم جز اظهار تاسف براي شما و اين طرز فكر و ديدتان نسبت به زنان چيز ديگري نمي توان گفت ؛ در جايي كه شما به عنوان مرجع تقليد از ان دم مي زنيد كه اسلام تنها ديني است كه زنان در ان به جايگاه واقعي خويش دست يافته اند ، عدم برابري زنان و مردان بيداد مي كند .

به قدري از اين سخنان گيج و حيران هستم كه ترجيح مي دهم مطلب خود را همين جا خلاصه و تمام كنم .

حسن ختام شعري است از فدريكو مايور رئيس سازمان يونسكو :

زن تو اواز نويني با خود به ارمغان اوردي

اما ما اجازه نداديم اواز سر دهي

هر چند كه صداي تو ، صداي نيمي از زمين است ...

اي زن از اين پس ، در ازادي و برابري زندگي كن و اكنون هم چون ياري همراه

براي هميشه در رويايي يكسان سهيم شويم .    

سال ها پیش یکی از روحانیون مجلس پنجم اعلام کرده بود چون زنان استهلاک دارند لذا مهریه انان نباید به روز حساب شود .این خبر ان قدر توهین امیز بود و اعتراضات گسترده ای در پی داشت که مسئولان بهتر دیدند در نطفه خفه شود .و اکنون دوباره خبری به مراتب خجالت اورتر و توهین امیزتر از زبان شخص اول مملکت ،اقای احمدی نژاد عنوان شد که نه تنها قصد ندارد در نطفه خفه شود ،بلکه با وقاحت تمام ان را فریاد می زند. 

در روزنامه اعتماد ملی مورخ ۲۲ مرداد ماه سال جاری خبری درج شده بود مبنی بر اینکه در لایحه پیشنهادی دولت ،احمدی نژاد عنوان کرده که برای ازدواج دوم اجازه همسر اول لازم نیست!

همه می دانیم که خانواده یکی از مهمترین و تاثیر گذارترین نهاد های اجتماعی است و نقش ان در هیچ جامعه ای پوشیده نیست.

حال تصویب چنین لایحه ای چه معنا و اهدافی می تواند داشته باشد ؟

ایا با توسل به ایه سوم سوره نسا چنین لایحه ای پیشنهاد شده ؟

ایا تصویب این لایحه تشویق جوانان به ازدواج است ؟

ایا تصویب این قانون برای جلوگیری از افسار گسیختگی جنسی است ؟

ایا تصویب این قانون برای محق بودن کودکان نامشروع است ؟

ایا هدف از تصویب این لایحه این نیست که سطح وسیعی از جامعه را با مسائلی روبرو و درگیر کنند که موضوعاتی چون تحریم ایران و فعالیت های غیر قانونی هسته ای از یادها برود ؟

با تصویب چنین پیشنهاد های خجالت اوری ،با از بین بردن کانون خانواده ها و ترویج هوس بازی قانونی ،سعی در پنهان کردن اعمال ننگین خود دارند ؟ راه بهتری پیدا نشد ؟

اقای رییس جمهور بدانید هر اندیشه شایسته ای به چهره انسان زیبایی می بخشد ،بد نیست مقابل ایینه بایستید و به خود نگاهی بیاندازید . با بی خانمان کردن زنان ،نمی توانید بر سال های سلطه خود بیافزایید و طرف دار کسب کنید . اگاه باشید سازمان های دفاع از حقوق بشر ،سازمان های حمایت از زنان و مجامع بین الملل بیکار نخواهند نشست و بدانید شرط بقا در دور اندیشی است. 

حق كار يكي از حقوق طبيعي و مسلم هر فردي است،در كار كردن انسان خودش را پيدا كرده و بر تجربيات خويش مي افزايد .

در قوانين اسلامي كار كردن وظيفه مرد دانسته شده و تامين زندگي به عهده اوست . در قوانين مصوب و اجرايي در ايران نيز حق كار مختص مرد است و چنانچه زني پس از ازدواج تصميم به كار كردن داشته باشد بايد با اجازه شوهرش مبادرت به انجام ان كار نمايد.

ساختارهاي جامعه امروز ايران بسيار متفاوت با جامعه 1400سال قبل است ،تصور كنيد دختري كه همه سال هاي جواني اش را درس خوانده و دانشگاه رفته و در رشته اي تخصص لازم را پيدا كرده ،پس از ازدواج چنانچه بخوهد از ماحصل كارش و تحصيل تمام سال هاي زندگي اش بهره ببرد بايد با اجازه مردي اين كار را انجام دهد كه اصلا معلوم نيست وي صلاحيت اين را دارد كه تصميم لازم را اتخاذ كند يا خير ،فقط به ابن دليل كه نام شوهر بر اوست او مي تواند بنا به ميل شخصي اين اجازه را بدهد يا نه ،و اين بسيار غير منصفانه است ؛لذا دختران جوان حتما بايد در هنگام عقد حق كار را از مرد مورد نظر گرفته تا در اينده به مشكل بر نخورند ،البته تاكيد مي كنم چون مسائلي مثل ناامني ،سوئ استفاده از زنان و... در جامعه بسيار فراوان است ،بايد محل كار زن مطابق با شئونات خانواده و حدالامكان مكان مورد نظر همسر باشدا-البته چنانچه همسر وي از نظر اخلاقي صلاحيت لازم را داشته باشد و از زمره مردان شكاك ،بد دل ،بد بين ،لجباز و... نباشد شرط دوم صادق است .

و اما چرا مردان يا اكثريت انان به كار زنان مخالفند ؟علت اين مخالفت مي تواند عوامل زير باشد :

اول اينكه مردان ،خصوصا مردان جامعه سنتي ايران هميشه مايل بوده اند كه زنانشان به ايشان متكي بوده و چشم به دست انان باشند .بدين گونه انان مي توانند هرگاه بخواهند مرداني مهربان و دست ودلباز باشند و هرگاه مايل باشند مرداني خشن ئ زورگو ؛زن نيز در اين گونه مواقع چاره اي جز پذيرش حرف شوهر ندارد .ايت دسته از مردان از كار كردن زن و استقلال مالي وي به شدت پرهيز مي كنند چون در اين صورت نمي توانند استثمار كامل داشته باشند ؛اغلب مردان حتي روشن فكر ترينشان از مسئله استقلال مالي زنان بيم دارند .

نكته دوم اينكه دسته اي از مردان از كار كردن زنان جلو گيري مي كنند نه به اين دليل كه از مستقل شدن انان واهمه دارند بلكه نمي پسندند كه ناموسشان در ميان مردان غريبه كار كند ،شايد در مواقعي حق با اين دسته از مردان باشد، به هر حال آنان همجنسان خود را بيشتر مي شناسند. اما در غالب اوقات چنين نيست .البته باز هم مردان نمي توانند با توسل به اين حربه نيز زنانشان را محروم و زنداني نمايند.

و دسته سوم مرداني هستند كه به اين دليل اجازه كار كردن نمي دهند كه زن را جنسي ف و لطيف مي دانند و نمي خواهند سختي هاي كار به روحيات زن اسيبي وارد كند ؛مرداني با اين طرز فكر به نظر من جاي تقدير دارند ،انان همه سختي هاي زندگي را مي پذيرند تا به روحيه همسرشان خدشه اي وارد نشود .اما باز هم با ميل شخصي خود زن بايد چنين باشد .

به هر حال زندگي هاي امروز مخصوصا براي زن و مرد كه تازه شروع كرده اند سخت است و قطعا ناز و نعمت خانه پدري در ان نيست و هر دو طرف بايد كار كرده وبراي رفاه و اسايش بيشتر زحمت بكشند .

ديروز از يكي از دوستان بسيار عزيزم شنيدم كه مي گفت "زماني كه من زن بگيرم و بچه داشته باشم تا 5-6 سالگي كودكم دوست ندارم زنم كار كند و بهتر است مرخصي بدون حقوق بگيرد و در منزل استراحت كرده و به خود و بچه رسيدگي كند ..." اين طرز بسيار زيبا مرا بر انگيخت تا درباره كار كردن زنان بنويسم ؛فكري كه  زن را محدود نمي كند و لي ميل و اسايش  وي در نظر گرفته مي شود .

در پايان تاكيد مي كنم كه چنانچه زن و شوهر در همه موارد زندگي دوست و شريك باشند مسئله كار كردن براي هيچ يك از انان سب مشكل نخواهد بود ، انجا كه زن در محيطي بنا به ميل شوهر  خويش  كار كند و مرد نيز همه توان و وقت خود را صرف كار نكند و ما بين زن و نيازهايش و كار كردن تعادل برقرار سازد.

بعد از سوم شدن تیم ملی والیبال ایران در دنیا،حالا قهرمان شدن تیم ملی بسکتبال ایران در اسیا مسئله ایست که به راحتی نمی توان از ان گذشت.

خوشحالم که این پیروزی ها باعث می شود که گاهی در گوشه ای از دنیا نام ایران به عنوان قهرمان برده شود و برای لحظه ای جهانیان فراموش کنند که ایران نقض کننده اشکار حقوق بشر است،که لحظه ای از ایران به عنوان یک کشور تروریست و حامی گروه های تروریستی نام برده نشود ،فراموش کنند که زنان و کودکان ایران چه وضع رقت باری دارند و..... .

این پیروزی باعث شد مردم ایران برای دقایقی هر چند کوتاه همراه با بازیکنان تیم ملی بسکتبال لبخند بزنند.

برای رساندن ایران ،سرزمین کورش کبیر ،به جایگاه واقعی خود ،هم اکنون و همه باید به پا خیزیم.   

فيلم نقاب در مجموع فيلمي اموزنده بود مخصوصا براي مردان جوان فرصت طلب تا بعد  از ماجراي خانم امير ابراهيمي شيوه هاي  جديد هتك حرمت و كلاشي را بياموزند!!!!!!!!.

و اما دو يا دداشت بر فيلم نقاب :

نكته اول حرف هاي نيما (پارسا پيروزفر) دردقايق مياني  فيلم جاي بحث دارد كه مي گويد "هر وقت موقع كار كردن جنس لطيف مي شوند،خواهان حقوق برابري برو فاضلاب پاك كن ،هر چي سكته قلبي مال مردهاست و......" اقاي نويسنده كم نيستند زناني كه كارهايي به مراتب از فاضلاب تميز كردن بدتر انجام مي دهند،اگر نيك بنگريد در همه جا زنان و مادراني پر كار و كم ادعا را مي بينيد كه به خاطر نجات زندگي و سير كردن شكم فرزندان خود تن به كارهايي ميدهند كه به يقين مردان ان ها از عهده ان ها بر نمي ايند،اين ها شعار و حرف هاي كليشه اي نيست،واقعيت هاي روشن جامعه ماست كه بايد هزاران بار تكرار شود تا بلكه راه حلي براي ان بتوان يافت.

و اما نكته دوم اين كه در پايان فيلم،پس از اين كه  كامران و نيما (امين حيايي و پارسا پيروزفر)به سزاي اعممال قبيحانه خود رسيدند چرا روژان (سارا خويينيها )كشته شد؟البته مي توان چنين توجيه نمود كه كارگردان با هد فميخ كوب كردن بيننده چنين نموده،ولي من طرز فكر ديگري دارم،كشته شدن روژان در اخرين دقيقه فيلم به اين علت است كه كارگردان خواسته به بيننده بفهماند كه اگر چه زني جوان و جسور از پس دو نا مرد كلاه بردار بر امده –البته با كمك مرد ديگرري در نقش دايي!- اما باز هم  مغلوب حيله و زيركي مرد شماره 1 داستان شده !!!

كشته شدن روژان به زيبايي فيلم لطمه اي نزد اما احساس مرا به شدت تحريك نمود،زيرا كه قبل از اين اتفاق ،هم جذابيت فيلم به حد كافي بالا بود هكه بيننده را تا اخر بكشاند و هم ترازوي عدالت برقرار! البته شايان ذكر است صحنه منفجر شدن ماشبن روژان و كشته شدن وي در سينما هاي تهران پخش نشد.

متاسفانه مبارزه براي احقاق حقوق زنان گاهي اوقات توسط بعضي افراد به عنوان مرد ستيزي ياد مي شود ولي ايا به واقع چنين است ؟البته كه خير

قطعا براي داشتن جامعه اي سالم، مشاركت هر دو جنس  در امورات  جاري لازم است ،

 

من خود به شخصه معتقدم كه ما زنان به علل ساختاري از پس كارهايي بر نمي اييم همان طور كه مردان از پس همه كارها بر نمي ايند ؛پس در جنسيت رقابتي نيست،بلكه مسئله بر سر اين است كه چرا مردان برابر با نياز ها ،توانايي ها و موقعيت هايشان از همه چيز بهره مند مي گردند ولي زنان خير؟چرا مردان جامعه امروز ايران نمي خواهند قبول كنند كه زنان نيز به اندازه ايشان حق نفس كشيدن و زيستن دارند و زنداني كردن انان و بستن دروازه هاي ترقي به رويشان و استفاده ابزاري از انان از انسانييت به دور است .

ديده مي شود مرداني كه در اجتماع خويش داد از برابري حقوق زن و مرد مي زنند ولي افسوس كه در جامعه كوچك خا نواده خود مرداني به غايت استسمارگر هستند؛

ايا بعضي اوقات محدود كردن زنان توسط مردانشان به اين علت نيست كه مردان واهمه دارند از اين كه زنان بسي بهتر از انان از عهده امور برايند ؟

كنكور موسسات اموزش عالي نمونه اي كوچك است كه در سال هاي ما قبل 85 به قدري دختران در رشته پزشكي خوش درخشيدند كه سال 85 سهميه پذيرش در رشته پزشكي به 50درصد دختر و 50درصد پسر تقسيم بندي شد،به طوري كه دختري با رتبه 800 در رشته پزشكي پذيرفته نشد و سهم وي به پسري با رتبه 1200 داده شد!!!!چرا؟